brughagedis.nl

 Boek “Extreem luid & ongelooflijk dichtbij”van Jonathan Safran Foer over de aanslagen van 11 september in New York. Ik had dit gelezen als het beste boek van de studente Feline Smeenk in de rubriek het beste van Folia gelezen enkele maanden geleden. Steeds niet gekocht, wel het knipseltje bewaard. Blijkt het een derdejaars biomedische wetenschap te zijn. Daar gaan we over een week misschien wel les aan geven. Wat een toeval toch weer!

Ik lees graag vrouwenbladen. Ze zijn leuker geschreven dan mannenbladen en ze staan vaak vol met informatie over nieuwe ditjes en datjes. Ik heb er al een paar goede cd’s uit gehaald. Tegenwoordig is er zelfs een autotest en de column van Claudia de Breij lees ik altijd. Ik ken de AvantGarde van de tandarts en af en toe koop ik hem zelf. En natuurlijk de foto’s, die zijn prachtig, en wat een laarzen!
My what a good day
For a walk outside
I’d like to get to know
You a little beter baby
God knows that I really tried
“Wet Sand” van de Red Hot Chili Peppers

 Tenslotte PCM Personal Computer Magazine, het beste PC-blad dat ik ken. Dit keer met een Masterclass Bittorrent, een test van netwerkschijven en serversoftware. Dat laatste valt wat tegen, want het gaat over Linux. Dat weet ik grotendeels wel. Maar over Bittorrent zal ik het hier nog wel eens hebben.

Net nu ik eigenlijk geen tijd heb krijg ik voor het eerst spam als comments. Gisteren drie, vandaag vier. Zelf heb ik het automatisch goedkeuren van commentaren uitgezet, maar bij veel andere spoetnikkers  kan ik nog gewoon kan posten zonder moderatie. Ik zou het advies geven om dit automatisch posten uit te zetten. Dat kan bij “Opties”.

Als ik werk heb ik de neiging tegen de computer te praten en als iets lukt laat ik dit wel eens hardop merken, soms sla ik zelfs op de tafel. Het is een soort Eureka! dat ik even kwijt moet. Als ik snel iets kwijt wil ga ik ook harder op de toetsen te slaan. Dat gaat onwillekeurig en zelf heb ik het niet zo in de gaten. Ter verdediging wil ik wel aanvoeren dat er nog nooit een toetsenbord door is gesneuveld. Maar ik kan me voorstellen dat anderen zich eraan storen. Ik kan soms ook niet goed tegen het typegedrag van anderen.

Als de spanning heel hoog oploopt en de computer doet heel lang over een bewerking dan ga ik wel eens rondlopen. Ik ijsbeer dan door mijn kamer. Op de fiets betrap ik mezelf er ook wel eens op hardop te praten en af en toe schiet ik wel eens in de lach. Ik vraag me dan altijd af wat andere fietsers denken, hoewel ze tegenwoordig mischien denken dat ik mobiel telefoneer met een headset. Het is volgens mij allemaal vrij onschuldig, vaak krijg ik dan juist mijn beste ingevingen.

Deze week was er een presentatie van de nieuwbouw van de bibliotheek en een van de veranderingen is dat we daar met zijn allen in een soort kantoortuin komen te zitten. In ruil voor het verlies aan privacy plaatsen ze natuurlijk zo’n watermachine of een koffieautomaat. Daar richt ik dan mijn rondjes maar op. De collega’s kunnen zich dus verheugen op het vooruitzicht van een tegen zichzelf pratende in gedachten verzonken, door de ruimte bewegende, niet aanspreekbare figuur. Een vriend van me hebben ze weer apart op een eigen kamer gezet omdat hij te prominent aanwezig was. Maar in de nieuwbouw krijgen we studiecellen voor studenten. Ik denk dat ik daar maar af en toe ga zitten.