Droog repeteren
Sinds een paar dagen oefen ik weer elke avond hardop mijn gedeelte van de bibliotheekinstructie staande voor een computer thuis. Ik vertoon de presentatie en verricht ik alle zoekhandelingen die ik in de echte presentatie wil laten zien. Dat werkt bij mij goed, want daardoor kom ik zwakke onderdelen op het spoor en kan ik een goede manier bedenken om dingen te zeggen. Ook leer ik het daardoor een beetje uit het hoofd en verloopt het denk ik vlotter als ik het echt moet doen. Maar het kost alleen wel veel tijd. Samen met het maken van je presentatie, het bedenken van de opdrachten en een soort informatieblad ben je er zoveel tijd aan kwijt dat het misschien ten koste gaat van de inhoudelijke voorbereiding. Dus misschien moet ik het er een keer op wagen, iets zonder voorbereiding te doen. Gisteren hoorde ik Harry Mens op de radio zeggen dat hij voor de uitzending alleen maar de stukken geconcentreerd leest en dan komt het er op het moment zelf vanzelf uit. En in het Bureua las ik dat de hoofdrolspeler verbaasd is over wat er vanzelf allemaal in hem opkomt als hij iets en plein publiek moet zeggen. Maar ik heb een paar ervaringen waarin dit grondig mis is gegaan, vandaar dat ik nog maar blijf oefenen.

Nadat ik deze foto’s had gemaakt, bleek de digitale camera het plotseling begeven te hebben. Kortsluiting met de USB-hub? Het is een HP Photosmart M22 en op het web wemelt het van de slechte ervaringen met dit type. Hij was erg goedkoop en maakte vrij goede plaatjes (4 Mp), maar koop hem nooit! Ander modellen van HP zijn waarschijnlijk wel goed, hoor. Een tochtje naar de Paradigit op zondagmiddag leverde voor 10 euro een MSI StarReader op waarmee de geheugenkaart kon worden uitgelezen. En zo kon ik de foto’s toch nog plaatsen. Ik vraag me alleen af waarom de dingen die je nodig hebt altijd stuk gaan en de dingen die je nooit gebruikt het eeuwige leven lijken te hebben?
Mijn presentatie heb ik geplaatst op http://www.slideshare.net/. Dan kun je hem zelfs embedden in een blog. Alleen ik kon hem niet volledig uploaden omdat er dingen uit de handleiding van ISI Thompson in verwerkt zijn, die ik er maar uit heb gehaald i.v.m. copyright. Daardoor is de presentatie nu erg kreupel. Het is wel erg leuk dat Web 2.0, maar als je echt een Web 2.0 mens wilt zijn moet je alles zelf doen: tekst, foto’s, cartoons, alles weten en nu ook nog powerpoints. Dat vergt veel van je creativiteit. Maar voor een volgende keer is shareslide zeker een ontdekking.

