brughagedis.nl

Deze blog gaat over mezelf en mijn bezigheden



Month: September, 2008

Media Wall

30 September, 2008 (22:05) | Bibliotheek, Video | By: brughagedis

Vandaag hoorde ik dat ik mee mag denken over de invulling van een Media Wall in de nieuwbouw. Hier een eerste impressie. De eerste is van DailyMotion met video’s over Techniek en Wetenschap, de tweede is gebaseerd op een zoektocht in Blinkx naar grand prix, playboy, mode, science, music en CampusTV.

[HTML1]

[HTML2]

Door het groene hart

29 September, 2008 (11:35) | Auto's, Computers | By: brughagedis

Dit weekend ben ik op zaterdag met de auto naar mijn favoriete computerwinkel geweest, die in een nieuw industrieterrein aan de westkant van Gouda is gevestigd. Ik geef niet graag tips, omdat ik eigenlijk alleen maar meegemaakt hebt dat je dan alle tekortkomingen aan het op jouw advies gekochte produkt zelf kunt gaan oplossen, maar de prijzen van tweedehands apparatuur daar zijn heel erg schappelijk. Bovendien is de eigenaar zeer vriendelijk. Op weg erheen kom je door het Groene Hart, via de rijksweg N11 tussen Zoeterwoude Rijndijk en Bodegraven. Voordat ik een auto had en dit bedrijf nog niet kende ik deze weg nog niet. Nu weet ik dat het één van de belangrijkste verbindingswegen is tussen de snelwegen Amsterdam naar Den Haag en van Utrecht en Rotterdam. Het is een vierbaans autoweg met gelijkvloerse kruisingen en geen autosnelweg, dus je mag er maar 100 km. per uur. Behalve dat het mijn favoriete uitje op zaterdagochtend is, is het dat ook voor diverse teams van de verkeershandhavingsdienst van de politie. Dit keer kwam ik er weer twee tegen. Pech voor hen houd ik mij vrij goed aan de maximum snelheid. Ik heb er wel een foto van gemaakt. Het is mij niet duidelijk of het verboden is om onderweg achter het stuur met de digitale camera te fotograferen, maar het is me wel gelukt.

Door het Groene Hart

Door het Groene Hart

Politie man maakt kiekjes

De politie maakt ook kiekjes

Aquaduct bij Alphen a/d Rijn

Het aquaduct bij Alphen a/d Rijn

Flitspalen en windmolens

Flitspalen en windmolens

De aanschaf betrof uiteindelijk een vijftal 36 gb hot-plug harde schijven, wat geheugen en een HP Netserver E800 met 1 Gig geheugen een heleboel harde schijven (2 x 76 Gb, 2 x 36, 4 Gb en 1 x 18,2 Gb) en zelfs een NetRaid-controller. Dit servertje kostte maar 40 euro! Het grootste probleem is er plaats voor te vinden.

HP Netserver E800

HP Netserver E800 1 Ghz, 1Gb, 5 x HDD (236,6 Gb totaal)

Zijkant Netserver

Zijkant

‘s Middags werd ik gebeld door een vriend wiens ooit door mij in elkaar geknutselde computer het niet meer deed. Gezamenlijk zijn we een nieuwe tweedehands gaan kopen. Vervolgens was ik de hele zaterdagavond bezig met installeren van de nieuwe en het herstellen van de oude. Dat laatste omdat er veel bestanden moesten worden overgezet. We hebben het niet helemaal klaar gekregen in een avond, maar hij kan in ieder geval weer internetten. Zo blijft het adviseren over computers nooit beperkt tot het advies alleen, er zit altijd nog een vervolgtraject aan vast. Maar je komt nog wel eens ergens.

Ik wordt er nu door een collega op geattendeerd dat er een verplichte cursus voor ‘verkeershufters’ komt. De kosten moeten door de overtreder zelf betaald worden. Is autorijden nog niet duur genoeg? Ik vraag me af of het fotograferen vanachter het stuur van een rijdende auto hier ook onder gaat vallen?

Waarom ik soms blog

25 September, 2008 (20:22) | Blog's | By: brughagedis

Hoewel ik mij (nog) niet bij het selecte gezelschap van nlbiblioblogs heb aangemeld en dus ook niet door Wow!ter ben uitgenodigd om mijn beweegredenen voor het bijhouden van een blog publiek te maken, ben ik zo vrij om er hier toch wat over te berichten. De redenen daarvoor moeten eigenlijk uit dit stukje duidelijk worden.

Toen ik in het kader van de Spoetnik-cursus met maken van een blog begon, had ik niet het idee dat ik de wereld veel kon mededelen. Ik was niet van plan ooit nog eens een serie boeken te schrijven over mijn belevenissen op kantoor, heb nimmer ingezonden brieven geschreven of reakties geplaatst op webfora o.i.d. en ook over mijn hobby hoef ik niet alles kwijt. Toch bleek al na korte tijd dat het plaatsen van stukjes op het web spannend is en in zekere zin ook een euforische ervaring kan geven. Dat heeft er natuurlijk alles mee te maken dat ik in feite een vrij kleurloos figuur ben die altijd braaf doet wat er gezegd wordt. Bloggen bied de mogelijkheid om je eens een andere manier uit te leven en je mening te geven over onderwerpen die ik normaliter voor me houd. Bovendien is het leuk om een eigen website vorm te geven en zag ik het als een uitdaging om te proberen om geregeld een stukje te schrijven. Een beetje omdat ik me afvroeg hoe het zou zijn als je columnist bent?

Kladversies

Veel werk: verschillende kladversies en bijwerken van tekst

Direct bleek ook wel dat bloggen veel tijd nodig kost en je hele avonden kwijt bent met het bijeenzoeken van informatie, het bijwerken van de tekst of het wachten op inspiratie. Zeker de vraag “wat zal ik nu weer eens doen?” diende zich na een aantal maanden toch wel regelmatig aan. Ik ben dan wel informatiespecialist, maar het werk bestaat grotendeels uit manipulaties in een aantal supersaaie databases en het af en toe geven van een bibliotheekinstructie. Ik ben niet zo bezig met de ins en outs van allerlei zoeksystemen. Dus de meeste onderwerpen moest ik op een of andere manier uit mezelf persen. Ook ging het ten koste van andere hobbies, zoals het installeren van Python, een webserver en bittorrent op Proliant servers, waar ik nu al weer een aantal weken bijna elke avond mee bezig ben. Daar bleek ik de laatste maanden steeds minder zin in te hebben. Vandaar dat de frequentie de laatste tijd een stuk minder geworden is. Ook bij Frankwatching lees ik in de post “ploeteren in de blogosfeer” dat het bloggen over z’n hoogtepunt is, vooral omdat het zoveel tijd kost. Ik lees overigens erg weinig andere blogs en eigenlijk alleen als ik er tijdens een zoekopdracht terecht kom. Van echt lezen is eigenlijk ook geen sprake, je neemt alleen maar vluchtig op waar het ongeveer over gaat. De informatie op een blogpagina is vaak enigszins oppervlakkig, onvolledig en schetsmatig. Dat heeft er natuurlijk mee te maken dat een zo’n bericht een korte levensduur heeft, vaak onder tijdsdruk tot stand komt en vooral bedoeld is als persoonlijk uithangbord. Toch verkeer ik in de illusie dat ik door berichten te plaatsen over de wijze waarop wij bibliotheek instructies geven, anderen help aan ideeën of zelfs lesmateriaal. Maar mogelijkerwijs ventileer ik daarmee ook alleen maar mijn persoonlijke indrukken.

WordPress gaat niet uit code-modus

Na een tijdje gaat WordPress alleen in code-modus en moeilijk in de visuele modus.

Wat zeker ook een rol speelt is het plezier dat je de technologie onder de knie te krijgt en dat je iets maakt wat er goed uitziet, een beetje leuk is geschreven en via het web voor iedereen zichtbaar is. Nu wordt het met de software als die van WordPress natuurlijk steeds makkelijker om iets moois te maken. Maar hoe meer je ermee werkt hoe duidelijker het wordt dat deze software ook allerlei kuren vertoont. Zo gaat hij bij mij soms maar moeilijk uit de code-modus. Er schuilt ook het gevaar in dat je  verslaafd raakt aan die luttele momenten van geluk, kort nadat je op de “Publish”-knop hebt gedrukt en verzeild raakt in een obsessief-compulsieve stoornis van het steeds maar weer moeten publiceren van berichten. Misschien is het goed om dan op vakantie te gaan of anderszins wat afstand te nemen. Uit mijn bezoekcijfers blijkt dat het blog toch wel bezocht wordt, ook al verandert er een hele tijd vrij weinig… In de zomer bleek ook dat ik  bij mooi weer toch ook liever buiten zit. Wat dat betreft kan het gunstig zijn dat het nu weer een ander jaargetijde is geworden. Nou even nadenken of ik nog naar die OCN happening ga.

Cephalonian methode

18 September, 2008 (12:26) | Bibliotheek, Onderwijs | By: brughagedis

Het is inmiddels alweer bijna twee maanden geleden dat ik hier voor het laatst wat geschreven heb. Ondertussen ben ik met vakantie geweest en daarna kwam ik er niet meer toe om wat te bedenken. Maar ongeveer drie weken geleden hebben we een bibliotheek introductie voor Informaticastudenten gegeven die op zich wel ‘blogwaardig’ was. Naar aanleiding van een verzoek van op de NEDBIB-lijst waarin gevraagd werd naar ervaringen met de zg. “Cephalonian method” hebben we besloten iets dergelijks uit te proberen. De methode wordt uitgebreid beschreven in het volgende document: http://www.sconul.ac.uk/publications/newsletter/32/2.rtf

Mede naar aanleiding van ervaringen eerder dit jaar met een klas vol glazig voor zich uit starende studenten tijdens mijn een uitvoerige verhaal over de prachtige databases in ons portaal voor Informatica, stond ik open voor methodes om het anders aan te pakken. Toevallig kwam toen die week dat mailtje langs, waarin precies beschreven werd hoe de traditionele aanpak van een bibliotheekinstructie vaak niet aanslaat bij studenten èn instruktiegevers en een manier beschreven werd om alles te verlevendigen met behulp van muziek, spelelementen en wat humor. 

Wij hebben de methode niet helemaal volgens het boekje uitgevoerd, maar het hier en daar wat aangepast. We konden gebruik maken van een prima zaal met uitstekende faciliteiten op audiovisueel en computer gebied. In totaal waren er zo’n 70 eerstejaars studenten die in de loop van een half uur binnendruppelden. Het academisch kwartiertje bleek ook bij hun al op de tweede dag van de introductie ingeburgerd. Tijdens de binnenkomst van de studenten was de verlichting in de zaal gedempt en waren de luxaflex neergelaten. Hierdoor was de zaal half verduisterd. Via de aanwezige geluidsinstallatie draaiden we de nieuwste cd van Coldplay : Viva la Vida or Death and All His Friends.  Dit bleek heel rustige en sfeervolle muziek en dus heel geschikt. Nadat alle studenten binnen waren deelden we ongeveer 12 kaarten uit met vragen als:

  • Waarom heeft de UvA zoveel bibliotheeklokaties?

  • Mag ik eten, drinken, keten in de Bibliotheek?

  • Waar kan ik een leenpas kopen?

  • Hoeveel boeken en hoe lang kan ik lenen?

  • Wat gebeurt er als ik een boek zoekmaak of beschadig?

  • Wat is de digitale bibliotheek en wat vind ik daar in?

  • Kan ik thuis de digitale bibliotheek ook raadplegen?

  • Mag ik mijn laptop meenemen in de bibliotheek?

  • Wanneer gaan we naar de nieuwbouw?

  • Hoeveel werkplekken komen daar?

De vragen werden per categorie op kleur ingedeeld en genummerd. Tijdens de korte inleiding werd uitgelegd dat het de bedoeling was dat ze de vraag op verzoek voorlazen en dat door wij dan zouden proberen nee antwoord te geven. We deden dit met z’n tweeën. Omdat ik de handleiding niet goed had gelezen had ik een powerpoint gemaakt met daarin een scherm met gekleurde stippels. Door op een stippel aan te klikken werd de corresponderende vraag getoond. Dit werkte wel, maar omdat we bij de beantwoording van de vragen ook nog eens twee aparte powerpoint hadden gemaakt, waarin elke keer dat er een externe link werd geopend ook een nieuw browserscherm werd geopend, bleek het navigeren een hele kunst. Na afloop kregen we in ieder geval te horen dat dit beter gestroomlijnd kon worden. In de handleiding stond overigens een betere methode waarbij een cheat-sheet met per vraag corresponderende sidenummers gehanteerd wordt. Dat zou moeten leiden tot een naadloze presentatie. Iets wat we de volgende keer uiteraard zo gaan doen. Al moeten we dan nog een manier bedenken om alle powerpoints op het laatste moment nog met elkaar te integreren.

Bolletjes met vragen

View SlideShare presentation or Upload your own.

Het vragenuurtje verliep verder erg goed. De studenten hadden er geen enkele moeite mee om de vragen voor te lezen, stelden daar omheen nog extra vragen en wij probeerden de vragen zo interessant mogelijk te beantwoorden. Door deze methode wordt de interactie tussen instruktiegever en toehoorders zeker bevordert. Wij kozen ervoor om de vragen in willekeurige volgorde te laten voorlezen, maar al doende handelden we toch elke kleur helemaal af alvorens aan de vragen van een andere kleurcategorie te beginnen. Die enigszins willekeurige volgorde bevorderde de levendigheid.

Deze week hoorde ik van de onderwijscoördinator dat men gewaardeerd heeft dat we iets anders hebben geprobeerd dan voorgaande jaren. Hij vond het flitsend verlopen en vroeg of het volgende jaar weer wilden doen. Alleen die naam is nog een beetje wennen…



View Stats