brughagedis.nl

Hoewel ik mij (nog) niet bij het selecte gezelschap van nlbiblioblogs heb aangemeld en dus ook niet door Wow!ter ben uitgenodigd om mijn beweegredenen voor het bijhouden van een blog publiek te maken, ben ik zo vrij om er hier toch wat over te berichten. De redenen daarvoor moeten eigenlijk uit dit stukje duidelijk worden.

Toen ik in het kader van de Spoetnik-cursus met maken van een blog begon, had ik niet het idee dat ik de wereld veel kon mededelen. Ik was niet van plan ooit nog eens een serie boeken te schrijven over mijn belevenissen op kantoor, heb nimmer ingezonden brieven geschreven of reakties geplaatst op webfora o.i.d. en ook over mijn hobby hoef ik niet alles kwijt. Toch bleek al na korte tijd dat het plaatsen van stukjes op het web spannend is en in zekere zin ook een euforische ervaring kan geven. Dat heeft er natuurlijk alles mee te maken dat ik in feite een vrij kleurloos figuur ben die altijd braaf doet wat er gezegd wordt. Bloggen bied de mogelijkheid om je eens een andere manier uit te leven en je mening te geven over onderwerpen die ik normaliter voor me houd. Bovendien is het leuk om een eigen website vorm te geven en zag ik het als een uitdaging om te proberen om geregeld een stukje te schrijven. Een beetje omdat ik me afvroeg hoe het zou zijn als je columnist bent?

Veel werk: verschillende kladversies en bijwerken van tekst

Direct bleek ook wel dat bloggen veel tijd nodig kost en je hele avonden kwijt bent met het bijeenzoeken van informatie, het bijwerken van de tekst of het wachten op inspiratie. Zeker de vraag “wat zal ik nu weer eens doen?” diende zich na een aantal maanden toch wel regelmatig aan. Ik ben dan wel informatiespecialist, maar het werk bestaat grotendeels uit manipulaties in een aantal supersaaie databases en het af en toe geven van een bibliotheekinstructie. Ik ben niet zo bezig met de ins en outs van allerlei zoeksystemen. Dus de meeste onderwerpen moest ik op een of andere manier uit mezelf persen. Ook ging het ten koste van andere hobbies, zoals het installeren van Python, een webserver en bittorrent op Proliant servers, waar ik nu al weer een aantal weken bijna elke avond mee bezig ben. Daar bleek ik de laatste maanden steeds minder zin in te hebben. Vandaar dat de frequentie de laatste tijd een stuk minder geworden is. Ook bij Frankwatching lees ik in de post “ploeteren in de blogosfeer” dat het bloggen over z’n hoogtepunt is, vooral omdat het zoveel tijd kost. Ik lees overigens erg weinig andere blogs en eigenlijk alleen als ik er tijdens een zoekopdracht terecht kom. Van echt lezen is eigenlijk ook geen sprake, je neemt alleen maar vluchtig op waar het ongeveer over gaat. De informatie op een blogpagina is vaak enigszins oppervlakkig, onvolledig en schetsmatig. Dat heeft er natuurlijk mee te maken dat een zo’n bericht een korte levensduur heeft, vaak onder tijdsdruk tot stand komt en vooral bedoeld is als persoonlijk uithangbord. Toch verkeer ik in de illusie dat ik door berichten te plaatsen over de wijze waarop wij bibliotheek instructies geven, anderen help aan ideeën of zelfs lesmateriaal. Maar mogelijkerwijs ventileer ik daarmee ook alleen maar mijn persoonlijke indrukken.

Na een tijdje gaat WordPress alleen in code-modus en moeilijk in de visuele modus.

Wat zeker ook een rol speelt is het plezier dat je de technologie onder de knie te krijgt en dat je iets maakt wat er goed uitziet, een beetje leuk is geschreven en via het web voor iedereen zichtbaar is. Nu wordt het met de software als die van WordPress natuurlijk steeds makkelijker om iets moois te maken. Maar hoe meer je ermee werkt hoe duidelijker het wordt dat deze software ook allerlei kuren vertoont. Zo gaat hij bij mij soms maar moeilijk uit de code-modus. Er schuilt ook het gevaar in dat je  verslaafd raakt aan die luttele momenten van geluk, kort nadat je op de “Publish”-knop hebt gedrukt en verzeild raakt in een obsessief-compulsieve stoornis van het steeds maar weer moeten publiceren van berichten. Misschien is het goed om dan op vakantie te gaan of anderszins wat afstand te nemen. Uit mijn bezoekcijfers blijkt dat het blog toch wel bezocht wordt, ook al verandert er een hele tijd vrij weinig… In de zomer bleek ook dat ik  bij mooi weer toch ook liever buiten zit. Wat dat betreft kan het gunstig zijn dat het nu weer een ander jaargetijde is geworden. Nou even nadenken of ik nog naar die OCN happening ga.