brughagedis.nl

Afgelopen vrijdagmiddag viel mijn mobiele harde schijf met een enorme zwaai van het bureau op de grond. Ik had nog even de hoop dat Iomega hier wel iets tegen had ingebouwd, maar thuis bleek hij toch niet meer benaderbaar en dus kapot. Het blijft toch een harde schijf en vermoedelijk zijn de leeskoppen met grote vaart tegen de platters geknald en ontzet. Dit is sneller gebeurd dan waar ik op had gerekend, want ik had hem nog niet eens een jaar. Ik heb zo´n ding omdat ik geregeld alles (ongeveer 9 Gb) thuis backup en ook naar andere locaties meeneem. Een echte harde schijf vind ik sneller en flexibeler werken dan een Flash-drive en ze hebben een grotere capaciteit.

Dus vandaag was ik naar de MediaMarkt om een nieuwe te kopen. Ik moet zeggen dat ik toch ook even bij de iPod’s heb gekeken, maar de iPod Classic met een harde schijf van 80 Gb (de Spoetnik-prijs) is meer dan tweeënhalf  keer zo duur als een Iomega mobiele harde schijf van 120 Gb. En het nieuwste model, de iPod Touch, met een iPhone-achtig aanraakscherm is erg fraai, maar nog weer duurder. Dus toch maar weer gewoon een Iomega Portable Hard Drive gekocht van 160 Gb. Dat is twee keer zoveel als de vorige had. Ik ga hier nu extreem voorzichtig mee zijn en dat raad ik ieder ander ook aan. Ze zijn zo stuk!

Eindelijk zijn we nu dan verlost van het Spoetnik-keurslijf. Alle remmen kunnen los en kan ik me bezighouden met schaarsgeklede vrouwen, stoere snelle auto’s en zeldzame oude computers. Ik begin met het eerste.

In de jaren 70 was dit porno.

In de jaren 80 konden ze er ook wat van.

In de jaren 90 kreeg porno invloed op mode en uitgaansleven.

Van de jaren 2000 kan ik sommige dingen maar beter niet kan laten zien. Van een collega hoorde ik dat de microkini nu in de mode is. Staat zelfs in Wikipedia!

Er breken fantastische tijden aan.

Afgelopen vrijdag reed ik voor een LOBBI-vergadering in Groningen  met de auto door de Noord-Oost polder en viel het mij op dat het daar helemaal vol staat met windmolens. Deze week las ik ook in de Metro een berichtje over een Green-IT project van de gemeente Amsterdam dat het doel heeft het energiegebruik in de ICT-sector te verlagen. Momenteel zit 80 % van de ICT-bedrijven in Amsterdam en is die sector goed voor 20 % van het totale energiegebruik van de hoofdstad. Met al die windmolens vlakbij moet daar toch een oplossing voor zijn? Zou je geen datahotels onder zo’n windmolen kunnen aanleggen? Het deed mij denken aan een accessoire dat ooit voor de Mac Plus in Amerika te koop was voor 18 dollar, de zgn. Mac Chimney. Ik vond een afbeelding in de 2e editie van de Macintosh Bible. Een soort omgekeerde trechter die je bovenop de ventilatorloze Mac Plus kon zetten zodat de geproduceerde warmte werd afgevoerd. Een krankzinnig apparaat! Als je nou aan die schoorsteen een molentje maakt en op de plaats van de Mac een datahotel, heb je een idee wat mij ongeveer voor ogen staat.

Volgens een artikel in Computable bedraagt het energieverbruik van internet servers momenteel ongeveer 180 miljard kilowattuur per jaar. Dat is 1 procent van het wereldenergiegebruik. (Zelfs 3 procent inclusief telefoon- en radioverkeer). Ondanks zuiniger en efficiëntere servers zal dit verbruik de komende jaren nog stijgen omdat het gebruik van Internet verder toeneemt. Deze Spoetnik-cursus draagt daar aan bij. In het Linux Journal wordt elk jaar een Ultimate Linux Box gebouwd en beschreven. In 2005 was dat een multimedia monster met 4 x 2 Ghz AMD Opteron processoren, 32 Gb geheugen en 2 x 32 plus 6 x 73 Gb hdd´s in Raid 10 array. Desondanks bevatte het geen ventilatoren en werd geheel passief  gekoeld met drie Zalman Reserators, een soort radiatoren gevuld met water, waarin de warmte uit de watergekoelde cpu´s d.m.v. wordt convectie afgevoerd. Daardoor was het fluisterstil en gebruikte weinig energie. Er zat wel een 510 Watt powersupply in. Zalman levert alweer enkele jaren ook een tweetal computerbehuizingen waarin geen ventilatoren nodig zijn, de TNN300 en de TNN500AF. Beide kasten bestaan eigenlijk uit een gigantisch koelblok. Reken wel op prijzen van een paar honderd euro en ik vraag me af hoeveel energie het verwerken van het benodigde aluminium heeft gekost. Maar de kasten zien er wel erg fraai uit en een voordeel is ook dat de computer daarnaast nog maar erg weinig geluid maakt.

Op de website van Stimular worden tips gegeven over hoe gewone pc´s in bedrijven zuiniger met energie kunnen omgaan. Besparingen kunnen direct online worden berekend. Belangrijkste besparing is de pc uitzetten als deze niet gebruikt wordt en als dat niet kan in ieder geval het energiebeheer (standby van beeldscherm en computer) goed in te stellen.

 Boek “Extreem luid & ongelooflijk dichtbij”van Jonathan Safran Foer over de aanslagen van 11 september in New York. Ik had dit gelezen als het beste boek van de studente Feline Smeenk in de rubriek het beste van Folia gelezen enkele maanden geleden. Steeds niet gekocht, wel het knipseltje bewaard. Blijkt het een derdejaars biomedische wetenschap te zijn. Daar gaan we over een week misschien wel les aan geven. Wat een toeval toch weer!

Ik lees graag vrouwenbladen. Ze zijn leuker geschreven dan mannenbladen en ze staan vaak vol met informatie over nieuwe ditjes en datjes. Ik heb er al een paar goede cd’s uit gehaald. Tegenwoordig is er zelfs een autotest en de column van Claudia de Breij lees ik altijd. Ik ken de AvantGarde van de tandarts en af en toe koop ik hem zelf. En natuurlijk de foto’s, die zijn prachtig, en wat een laarzen!
My what a good day
For a walk outside
I’d like to get to know
You a little beter baby
God knows that I really tried
“Wet Sand” van de Red Hot Chili Peppers

 Tenslotte PCM Personal Computer Magazine, het beste PC-blad dat ik ken. Dit keer met een Masterclass Bittorrent, een test van netwerkschijven en serversoftware. Dat laatste valt wat tegen, want het gaat over Linux. Dat weet ik grotendeels wel. Maar over Bittorrent zal ik het hier nog wel eens hebben.

Net nu ik eigenlijk geen tijd heb krijg ik voor het eerst spam als comments. Gisteren drie, vandaag vier. Zelf heb ik het automatisch goedkeuren van commentaren uitgezet, maar bij veel andere spoetnikkers  kan ik nog gewoon kan posten zonder moderatie. Ik zou het advies geven om dit automatisch posten uit te zetten. Dat kan bij “Opties”.

Als ik werk heb ik de neiging tegen de computer te praten en als iets lukt laat ik dit wel eens hardop merken, soms sla ik zelfs op de tafel. Het is een soort Eureka! dat ik even kwijt moet. Als ik snel iets kwijt wil ga ik ook harder op de toetsen te slaan. Dat gaat onwillekeurig en zelf heb ik het niet zo in de gaten. Ter verdediging wil ik wel aanvoeren dat er nog nooit een toetsenbord door is gesneuveld. Maar ik kan me voorstellen dat anderen zich eraan storen. Ik kan soms ook niet goed tegen het typegedrag van anderen.

Als de spanning heel hoog oploopt en de computer doet heel lang over een bewerking dan ga ik wel eens rondlopen. Ik ijsbeer dan door mijn kamer. Op de fiets betrap ik mezelf er ook wel eens op hardop te praten en af en toe schiet ik wel eens in de lach. Ik vraag me dan altijd af wat andere fietsers denken, hoewel ze tegenwoordig mischien denken dat ik mobiel telefoneer met een headset. Het is volgens mij allemaal vrij onschuldig, vaak krijg ik dan juist mijn beste ingevingen.

Deze week was er een presentatie van de nieuwbouw van de bibliotheek en een van de veranderingen is dat we daar met zijn allen in een soort kantoortuin komen te zitten. In ruil voor het verlies aan privacy plaatsen ze natuurlijk zo’n watermachine of een koffieautomaat. Daar richt ik dan mijn rondjes maar op. De collega’s kunnen zich dus verheugen op het vooruitzicht van een tegen zichzelf pratende in gedachten verzonken, door de ruimte bewegende, niet aanspreekbare figuur. Een vriend van me hebben ze weer apart op een eigen kamer gezet omdat hij te prominent aanwezig was. Maar in de nieuwbouw krijgen we studiecellen voor studenten. Ik denk dat ik daar maar af en toe ga zitten.

Als informatiespecialist moet ik af en toe met iets bezighouden wat daar mee te maken heeft. Zo werd mij gisteren gevraagd hoe ver de citaties in Web of Science (WoS) terug gaan. Wij hebben een abonnement vanaf 1988 maar het is niet zo dat verwijzingen naar artikelen van voor 1988 niet zichtbaar zijn. Ze hebben alleen geen aanklikbare link, zoals bij de records van na 1988 voor artikelen in de tijdschriften op de voorkeurslijst van WoS. Een zoekopdracht in Cited reference Search EINSTEIN A* en Publication year 1905 levert een heleboel treffers op. Maar als je een aantal ervan aanvinkt en op Complete search klikt, dan is het resultaat alleen de records van artikelen na 1988 met verwijzingen naar die artikelen uit 1905. Even op het web zoeken levert het gegeven op dat WoS tijdschriften indexeert vanaf 1900. Maar ook in 1900 waren er natuurlijk al artikelen met verwijzingen naar nog eerder verschenen publicaties. Die staan dus ook allemaal in de database. Zo vind je voor het jaar 1836 van Darwin vier records. Die blijken allemaal geciteerd te worden in artikelen na 1988. Betekent dit dat je meer treffers zou krijgen als we licentie hadden die verder teruggaat dan 1988? Ik vermoed van wel. In ieder geval vind je de twee artikelen uit 1936 van Darwin die in Darwin Online vermeld staan niet terug in onze versie van WoS.

Scopus gaat terug tot 1960. In Scopus zelf worden veel minder resulaten gevonden dan in Web of Science, maar onder het tabblad More…  wordt in de verwijzingen gezocht en kun je het publicatiejaar voor de zoekopdracht naar Darwin C uitbreiden tot 1780. Voor het jaar 1836 zijn er vijf treffers, waaronder wel de twee artikelen die in Darwin Online vermeld worden.

In beide bestanden kun je teruggaan tot het jaar 1000 en vind je nog treffers. Maar dit zijn waarschijnlijk allemaal foutieve vermeldingen van het publicatiejaar. Zo vind je in Scopus weliswaar 52 treffers, maar ik denk dat ze toen nog niet hadden gehoord van “mental disorders in primary care” en in WoS vind je er 25, maar had men oog voor ZHAO L, SUMMER MIST ALONG LA  in het jaar 1100?

Vooruitwerken kan ook, in Scopus vind je alvast 8 treffers in de References uit het jaar 3000, maar WoS vind ik niks meer na 2009.

In 1999 werd door onze toenmalige chef HH aangeraden om Google te gaan gebruiken. Ik had het net daarvoor al wel gehoord van deze nieuwe zoekmachine, maar was nog helemaal verknocht aan Altavista. Kort nadat ik Google echter had toegevoegd aan mijn bookmarks (de browser was nog Netscape) werd het snel een van mijn meest gebruikte links. Tegenwoordig zoek ik vrijwel alles op in Google, hoewel ik af en toe nog wel wat anders probeer, zoals Altavista dat nog steeds bestaat en Yahoo!. De resultaten zijn wel iets anders, maar meestal voegt het niet heel veel toe aan wat ik al met Google gevonden had. Vorige week heb ik een enquete ingevuld over het gebruik van de Digitale Bibliotheek waarin o.a. werd voorgesteld om een Googleachtig systeem te ontwikkelen waarmee in alle door de UvA aangeboden bronnen wordt gezocht. Dat leek mij een geod aanbod, dus ik heb ja aangekruist. Er werd wel aan toegevoegd dat er na de eerste zoekslag een verfijning aangeboden zou worden waarbij in door de bibliotheek geselecteerde bronnen zou worden gezocht. Volgens mij is dat geen goed idee. Het doet me denken aan de selectie van databases die nu in de vakportalen worden aangeboden, maar waar je volgens mij weinig aan hebt. Ik zou wel eens willen weten of iemand ooit serieus gebruik maakt van deze mogelijkheid. Ik vermoed dat het alleen gebruikt wordt als wegwijzer voor het vinden van een vakspecifieke database. Het ontwikkelen van de zoekmogelijkheden in zo’n vakspecifieke database kun je volgens mij beter aan de leverancier van de database zelf overlaten en een metasearch aan een op zoekmachines als Google gebaseerde technologie. Niet verder zelf aan sleutelen. Als dan ook nog onze desktop overgenomen is door Google Apps zijn we helemaal geassimileerd, net als deze blog.

Bezoekers met IE zien als het goed is voorafgaand aan het openen van de weblog een zakelijke mededeling. Bezoekers met Mozilla zien een andere korte mededeling. Helaas bleek het niet mogelijk het zo te maken dat beide browsers hetzelfde lieten zien, maar ik vond dit al heel aardig.

Eigenlijk had ik de poll over de iPod alweer willen vervangen, maar omdat debibliotheker er ook een blog aan heeft gewijd, komen er weer nieuwe stemmen binnen. Dus laat ik hem dit weekend nog staan. Ik ben benieuwd of hierdoor de trend, die inmiddels duidelijk leek, wordt omgebogen.

De meeste stemmers hebben aangevinkt dat deze gewonnen moet worden door iedereen die alle opdrachten heeft gedaan (10 stemmen) of door Alice mag worden uitgekozen (3 stemmen). Bij elkaar legt 62 % van de stemmers zijn lot dus gedwee in handen van het Spoetnikteam. Of er staan ons nog enorme uitdagingen te wachten zodat het afronden nog een hele prestatie wordt, maar anders vind ik dit toch wel erg braaf en volgzaam. Het kan natuurlijk dat de stemmers mij erop willen wijzen dat allang bekend is hoe de iPod vergeven gaat worden, in de trant van “George, die wordt verloot. Dat weet toch iedereen al, gek!”. Maar zo is de vraag niet bedoeld.

Aan de wijze waarop aan het blog gestalte gegeven is, wordt weinig waarde gehecht (2 stemmers). Terwijl mijn indruk is dat aan dit onderdeel tot nu toe door iedereen het meeste aandacht is besteed. Er zou wel eens een samenhang kunnen zijn tussen de inhoud van iemands blog en de kwaliteit van de uitvoering van de opdrachten.

Verdedigbaar vind ik dat degeen die de beste Web2.0 toepassing bedenkt moet winnen. (4 stemmen: 19 %.) Debibliotheker komt ook tot die conclusie. Maar het kan inhouden dat iemand die geen enkele opdracht heeft gedaan en een blog van niks heeft, gaat winnen.

Het beste antwoord vond ik eigenlijk dat de beste moest winnen. Door twee mensen is dat aangekruist, waaronder ikzelf. Eigenlijk had ik verwacht dat men zou kijken naar wie de opdrachten het beste had gemaakt en een succesvol blog had. Dat kan op verschillende manieren (aantal hits, links, berichten) gemeten worden. Maar kennelijk ziet men dit toch als iets persoonlijks of iets wat niet beoordeeld kan worden en zal alleen een soort waardering worden geven voor het feit dat je meedoet. Alleen zou ik dan niet meer weten waarvoor je die prijs nou eigenlijk krijgt.

Als ik de poll vervang verhuis ik hem naar de volgende bladzijde. Er kan nog dan op gestemd worden zolang het maximale aantal stemmen niet is bereikt. Dit is ook het laatste wat ik over deze zaak kwijt wil.

Werken in een (faculteits)bibliotheek is het mooiste wat er is. Het ene moment kun je je blog bijwerken of oefenen met chat, het andere zit je gezellig te vergaderen of een database te ontwarren en aan het eind van de dag mag je nog anderhalf uur boeken doorschuiven. Vooral dat laatste is niet mijn normale werk, maar in verband met de voorbereiding van de verhuizing moest het toch even gebeuren. Ik heb vroeger veel als uitzendkracht gewerkt, o.a. in de haven, en je moet proberen in een soort ritme te komen, niet te snel willen werken en vooral niet te slim proberen te zijn. Zet je hoofd op oneindig en het wordt een zen-achtige ervaring die ook nog goed is voor de fysiek. Sommige oud-medewerkers vonden dit soort werk het èchte werk. Wat ik deed was maar spielerei. Die informatie kwam vanzelf uit de computer. Een groot misverstand is nog steeds dat mensen denken dat computers uit zichzelf dingen doen. Maar een computer is in feite dommer dan het domste kind van de eerste groep van de basisschool. Je moet hem alles vertellen. Anders komt er niks uit. De laatste jaren beginnen ze een beetje intelligenter te worden, getuige bijvoorbeeld dit systeem waarmee we een blog kunnen maken. Dat is een enorme verbetering ten opzichte van vroeger toen alles met de hand moest worden geprogrammeerd. Noeste arbeid was dat ook. Echt werk. En nu kan iedereen het. Jammer is dat wel een beetje…

Gisteravond wat aan de blog zitten sleutelen. Eerst heb ik de WordPress installatie geûpgrade naar de laatste versie. Mijn blog draait namelijk bij een eigen isp (internet service provider) en de standaard-installatie is kennelijk niet up-to-date. Dat is heel spannend, want als het niet goed gaat ben je alles kwijt. Eerst moet je een aantal folders van de bestaande installatie verwijderen en vervolgens nieuwe folders en bestanden uploaden. Sommige bestanden moet je echter niet verwijderen. Voor meer informatie zie: Upgrading Wordpress Extended. Natuurlijk heb ik eerst alles gebackuped. Tot slot moet je een script draaien. Alles ging wonderwel en nu draait het dus op de laatste versie.

Verder was ik niet helemaal tevreden over mijn thema. Ik wilde eigenlijk een drie-koloms thema dat ook als website gebruikt kan worden en had een hele mooie uitgekozen, nl. Silver-Lexus. Daar had ik een aangepast header-plaatje voor gemaakt. Zag er leuk uit, maar helaas d’r is iets mis met dat thema. De widgets bewogen als je er met de muis overheen ging. Daarom nog meer thema’s uitgekozen en geprobeerd tot ik er tureluurs van werd. Uiteindelijk vanochtend voor het huidige thema gekozen, indachtig een van de 10 wijze lessen die ik jaren geleden van mijn toenmalige shrink kreeg: als de perfecte oplossing niet haalbaar is, neem dan de op-één-na-beste oplossing. Je zult zien dat die vaak ook heel goed voldoet.