brughagedis.nl

Mijn comment op Wout Vissers’s blog van 15 februari (Variaties op een thema) was niet helemaal volledig. Hij vroeg hoe je naar de OPC of Picarta kon linken? Waarschijnlijk bedoelde hij in WordPress. Ik gaf hem een link die je zo in je webpagina kunt plakken naar de OPC en naar Amazon. Dat is leuk om bijvoorbeeld een boekenlijst aantrekkelijker te maken. Alleen er was weinig uitleg bij. Hoe het werkt wist ik gedeeltelijk.

Als je de OPC op een boek zoekt zie je bovenaan in het adresveld een link als de volgende verschijnen:

http://opc.uva.nl:8080/DB=1/LNG=NE/SID=518090de-3/CMD?

ACT=SRCHA&IKT=1016&SRT=RLV&TRM=epn+109941462&REC=*

Deze link heeft een vaste structuur, nl. eerst het webadres van de zoekmachine en vervolgens een reeks instructies die aangeven dat er volgens een bepaalde sorteervolgorde (RLV van Relevantie)  gezocht moet worden op de volgende term (TRM) (Term) : epn met nummer 109941462. Deze structuur ligt vast en kun je in een link gebruiken, waarbij je bijvoorbeeld de epn van een boek geeft, zodat je na klikken de titelbeschrijving in de OPC op je scherm krijgt.

De link naar Picarta ziet er ongeveer net zo uit:

http://picarta.pica.nl/DB=2.41/CMD?ACT=SRCHA&IKT=1016&SRT=YOP&TRM=ppn+781250927

Dit soort links kun je in Excel of Access plakken, of vanuit een database dynamisch laten opbouwen. Maar je kunt er meer mee doen, o.a. zoeken in verschillende bestanden via een eigen interface. Daarvoor kun je een script gebruiken dat al in 1996 is gemaakt door Justin Boyan en dat “Hunting the Snark“ heet. Het is beschikbaar op de volgende link: http://www.cs.cmu.edu/~jab/snark/.
De auteur is zo vriendelijk duidelijk aan te geven hoe je het script voor eigen gebuik kunt aanpassen. Open de  broncode, knip het op de aangegeven plekken uit en plak het in je eigen pagina. De lijst met zoekmachines is eenvoudig aan te passen door het adres van de zoekmachine te achterhalen, er een keer een zoekopdracht mee te doen met de string “hunting the snark” en die gegevens vervolgens in het script te plakken. Op deze manier heb ik de OPC, NCC en Picarta toegevoegd. Het werkt zelfs nog bij Google. Helaas kun je in de pagina’s van WordPress geen Javascript gebruiken. Daarom heb ik een bladzijde met links naar de server geupload. Op een vergelijkbare manier kun je ook linken naar boektitels of boekcovers in Amazon d.m.v. isbn . Er zijn ook een widgets beschikbaar voor Amazon. Misschien is het ook mogelijk om een widget te bouwen voor PICA. Misschien bestaat het al wel…

Anderhalf jaar geleden toen we nog een Nieuwsbrief hadden, heb ik wel eens voorgesteld om een roddelrubriek te beginnen over relaties waar niemand precies het fijne van weet, maar waar wel over gefluisterd wordt. Want door onze hoge gemiddelde leeftijd vallen we precies in de groep met het grootste aantal relaties op de werkvloer. Volgens het weblog vam Managersonline:

“Zestien procent van de werkenden heeft momenteel een oogje op een collega. 51 procent heeft ooit een relatie gehad met een collega, 27 procent zelfs meer dan vijf keer. Vooral werknemers tussen de 45 tot 54 jaar hebben ooit een relatie met een collega gehad (62 procent), werknemers tussen de 35 en 44 jaar het minst vaak (46 procent). Dit blijkt uit een enquête naar kantoorromances van JobbingMall.nl onder ruim 420 werknemers.”

Je kunt dus rustig ervan uitgaan dat wij dé ervaringsdeskundigen zijn op dit gebied.

Helaas is het er nooit van gekomen, en is de nieuwsbrief gestopt omdat de redactrice uit dienst ging. Ik heb wel voorgesteld om een blog of forum te starten, maar dat was toen nog een brug te ver. Ik wist ook niet dat het zo simpel is en had met php en MySQL een voorbeeld uit een boekje gemaakt, maar dat zag er niet uit. Als we toen had geweten wat we nu weten van WordPress, dan was het misschien heel anders gelopen. En nu we het wel weten is het waarschijnlijk niet meer nodig, want iedereen heeft al een eigen blog. Maar misschien als de cursus afgelopen is, dat er nog een keer over gedacht kan worden. Ik vind zo’n blog een beetje lijken op een kruising tussen een schoolkrant en nieuwsbrief. Voor de onderlinge communicatie heeft het denk ik ongekend potentieel. Dus misschien komt die boulevardrubriek er ook nog wel eens… 

Prachtige foto´s van parende Anolissen op de website van South Carolina Reptiles and Amphibians.

Een van de voordelen van het werken in een kleine bibliotheek is dat je allerlei verschillende werkzaamheden mag doen. Zo doen de informatiespecialisten bij ons ook twee dagdelen per week baliedienst. Omdat het vrij rustig is, doe ik dan ook mijn gewone werk, zoals bijvoorbeeld het sleutelen aan een Access-database. Dan gebeurt het wel eens dat je net met een gecompliceerd filter bezig bent als de telefoon gaat.

“Met professor K, is dit de bibliotheek van Natuurkunde?”. Nou is onze bibliotheek de samenvoeging van de bibliotheken van Natuurkunde, Scheikunde en Fysische geografie. Dus dat klopt op zich wel, beaam ik.

“Ik ben op zoek naar een artikel dat een paar maanden geleden in de NRC stond en dat ging over de evolutie van DNA ten gevolge van straling uit het heelal. Ik heb het nodig als aanknopingspunt voor mijn  eigen onderzoek en ik zou graag de naam willen weten van de onderzoeker die in dat artikel werd genoemd omdat ik hem een brief wil schrijven met verzoek om meer informatie.”

Nou ken ik prof. K nog van Biologie en weet dat hij al jaren geleden gepensioneerd is en ik dat hij geldt als “lastig”. Bovendien lijkt mij dat deze service wel erg ver gaat, want wij hebben toevallig wel een abonnement op NRC, maar wij bewaren hem niet langer dan een paar maanden. Maar in de DB is ook nog de Krantenbank en daar zou ik in kunnen kijken. Ik zeg hem te zullen kijken en terug te bellen. Vervolgens kan ik in de Krantenbak natuurlijk niets vinden in de NRC, maar in de Volkskrant lijkt in de week voor Kerst wel een artikel verschenen over een Nijmeegse emeritus hoogleraar exobiologie over de Urey-Miller experimenten en iets over dna, straling en evolutie. Zou hij zich misschien in de naam van de krant vergist hebben? Voor de zekerheid kijk ik nog de stapels NRC’s door, maar kan daarin niets vinden.

Dus ik bel hem en vraag of hij zeker weet dat het de NRC was waarin hij het artikel had gelezen.  Dat blijkt wel zo te zijn, maar hij geeft meer informatie. Zo denkt hij dat het onderzoek aan de UvA  is verricht, mogelijk een promotie van iemand aan het IHEF. (Instituut voor Hoge Energie Fysica). Hij kent nog een ex-hoogleraar aan het IHEF en die kan hij ook nog bellen. Ik zeg hem nog in Dare te zullen kijken of ik iets kan vinden en hem te schrijven als dat zo is. In UvA-Dissertations kan ik echter in de promoties van de afgelopen twee jaar niets vinden wat erop lijkt. Het is mogelijk dat het ergens wel in één van de proefschriften staat, maar dan zou ik ze allemaal moeten gaan lezen. En ik ben hieral een uur van mijn tijd mee bezig geweest.

Moraal van dit verhaal: Vroeger toen er nog een Bibliotheek Natuurkunde was met nog een echte bibliothecaris of bibliothecaresse had hij of zij meteen geweten dat er vorig jaar een proefschrift was verschenen dat hierover gaat. Nu is dat niet meer zo en de mensen die achter de balie zitten weten niets meer over het onderwerp. Ik ben de laatste die tegen deze ontwikkeling is, omdat ik zie dat schaalvergroting ook grote voordelen heeft. De huidige bibliotheek is erop gericht dat mensen zelf hun informatie zoeken. Wij bieden alleen de mogelijkheden daarvoor aan. Maar die oudere medewerkers weten dat nog niet. Ik had dus eigenlijk meteen moeten zeggen dat we zo niet meer werken. Aan de andere kant komen dit soort vragen niet zo heel vaak voor en is het besteden van een uurtje aan het eventueel zoeken niet zo’n probleem. Per slot van rekening ben ik beter in die systemen thuis dan ik van hem veronderstel. Alleen is het jammer dat het niks heeft opgeleverd.

Ik ga nu nog even op de website van het IHEF zoeken naar informatie over dit onderwerp.

Voor de selectie van boeken in de nieuwbouw is een systeem gemaakt zodat onderzoekers de titels kunnen selecteren zonder dat ze de bibliotheek hoeven te bezoeken. Via een webinterface kunnen lijsten met titels vanaf elke locatie (thuis, op het werk, op reis) worden bekeken en kan aangegeven welke titels in de open opstelling kunnen worden opgenomen. Deze titels worden met gele en oranje stippen gemerkt. Geel is een min of meer automatische selectie op grond van jaar van uitgave en uitleencijfers, oranje is eigen selectie op grond van specifieke deskundigheid. Het heeft even geduurd voordat ik merkte dat men er gebruik van gemaakt heeft, maar vorige week is er voor het eerst middels dit systeem geselecteerd. Als deze fase helemaal is afgerond zal ik een uitgebreider verslag plaatsen. Ik kan nu al zeggen dat ik het beter vindt dan de invoermodule van UvA-Dare omdat die ongeveer even snel werkt, maar je beter kunt zien wat je hebt ingevoerd.

In november van vorig jaar heb ik een erg leuke Vogin-cursus gevolgd, waarin heel veel werd behandeld wat nu bij Spoetnik terugkomt. Lees het verslag…