brughagedis.nl

Deze blog gaat over mezelf en mijn bezigheden



Media Wall

30 September, 2008 (22:05) | Bibliotheek, Video | By: brughagedis

Vandaag hoorde ik dat ik mee mag denken over de invulling van een Media Wall in de nieuwbouw. Hier een eerste impressie. De eerste is van DailyMotion met video’s over Techniek en Wetenschap, de tweede is gebaseerd op een zoektocht in Blinkx naar grand prix, playboy, mode, science, music en CampusTV.

[HTML1]

[HTML2]

Door het groene hart

29 September, 2008 (11:35) | Auto's, Computers | By: brughagedis

Dit weekend ben ik op zaterdag met de auto naar mijn favoriete computerwinkel geweest, die in een nieuw industrieterrein aan de westkant van Gouda is gevestigd. Ik geef niet graag tips, omdat ik eigenlijk alleen maar meegemaakt hebt dat je dan alle tekortkomingen aan het op jouw advies gekochte produkt zelf kunt gaan oplossen, maar de prijzen van tweedehands apparatuur daar zijn heel erg schappelijk. Bovendien is de eigenaar zeer vriendelijk. Op weg erheen kom je door het Groene Hart, via de rijksweg N11 tussen Zoeterwoude Rijndijk en Bodegraven. Voordat ik een auto had en dit bedrijf nog niet kende ik deze weg nog niet. Nu weet ik dat het één van de belangrijkste verbindingswegen is tussen de snelwegen Amsterdam naar Den Haag en van Utrecht en Rotterdam. Het is een vierbaans autoweg met gelijkvloerse kruisingen en geen autosnelweg, dus je mag er maar 100 km. per uur. Behalve dat het mijn favoriete uitje op zaterdagochtend is, is het dat ook voor diverse teams van de verkeershandhavingsdienst van de politie. Dit keer kwam ik er weer twee tegen. Pech voor hen houd ik mij vrij goed aan de maximum snelheid. Ik heb er wel een foto van gemaakt. Het is mij niet duidelijk of het verboden is om onderweg achter het stuur met de digitale camera te fotograferen, maar het is me wel gelukt.

Door het Groene Hart

Door het Groene Hart

Politie man maakt kiekjes

De politie maakt ook kiekjes

Aquaduct bij Alphen a/d Rijn

Het aquaduct bij Alphen a/d Rijn

Flitspalen en windmolens

Flitspalen en windmolens

De aanschaf betrof uiteindelijk een vijftal 36 gb hot-plug harde schijven, wat geheugen en een HP Netserver E800 met 1 Gig geheugen een heleboel harde schijven (2 x 76 Gb, 2 x 36, 4 Gb en 1 x 18,2 Gb) en zelfs een NetRaid-controller. Dit servertje kostte maar 40 euro! Het grootste probleem is er plaats voor te vinden.

HP Netserver E800

HP Netserver E800 1 Ghz, 1Gb, 5 x HDD (236,6 Gb totaal)

Zijkant Netserver

Zijkant

‘s Middags werd ik gebeld door een vriend wiens ooit door mij in elkaar geknutselde computer het niet meer deed. Gezamenlijk zijn we een nieuwe tweedehands gaan kopen. Vervolgens was ik de hele zaterdagavond bezig met installeren van de nieuwe en het herstellen van de oude. Dat laatste omdat er veel bestanden moesten worden overgezet. We hebben het niet helemaal klaar gekregen in een avond, maar hij kan in ieder geval weer internetten. Zo blijft het adviseren over computers nooit beperkt tot het advies alleen, er zit altijd nog een vervolgtraject aan vast. Maar je komt nog wel eens ergens.

Ik wordt er nu door een collega op geattendeerd dat er een verplichte cursus voor ‘verkeershufters’ komt. De kosten moeten door de overtreder zelf betaald worden. Is autorijden nog niet duur genoeg? Ik vraag me af of het fotograferen vanachter het stuur van een rijdende auto hier ook onder gaat vallen?

Waarom ik soms blog

25 September, 2008 (20:22) | Blog's | By: brughagedis

Hoewel ik mij (nog) niet bij het selecte gezelschap van nlbiblioblogs heb aangemeld en dus ook niet door Wow!ter ben uitgenodigd om mijn beweegredenen voor het bijhouden van een blog publiek te maken, ben ik zo vrij om er hier toch wat over te berichten. De redenen daarvoor moeten eigenlijk uit dit stukje duidelijk worden.

Toen ik in het kader van de Spoetnik-cursus met maken van een blog begon, had ik niet het idee dat ik de wereld veel kon mededelen. Ik was niet van plan ooit nog eens een serie boeken te schrijven over mijn belevenissen op kantoor, heb nimmer ingezonden brieven geschreven of reakties geplaatst op webfora o.i.d. en ook over mijn hobby hoef ik niet alles kwijt. Toch bleek al na korte tijd dat het plaatsen van stukjes op het web spannend is en in zekere zin ook een euforische ervaring kan geven. Dat heeft er natuurlijk alles mee te maken dat ik in feite een vrij kleurloos figuur ben die altijd braaf doet wat er gezegd wordt. Bloggen bied de mogelijkheid om je eens een andere manier uit te leven en je mening te geven over onderwerpen die ik normaliter voor me houd. Bovendien is het leuk om een eigen website vorm te geven en zag ik het als een uitdaging om te proberen om geregeld een stukje te schrijven. Een beetje omdat ik me afvroeg hoe het zou zijn als je columnist bent?

Kladversies

Veel werk: verschillende kladversies en bijwerken van tekst

Direct bleek ook wel dat bloggen veel tijd nodig kost en je hele avonden kwijt bent met het bijeenzoeken van informatie, het bijwerken van de tekst of het wachten op inspiratie. Zeker de vraag “wat zal ik nu weer eens doen?” diende zich na een aantal maanden toch wel regelmatig aan. Ik ben dan wel informatiespecialist, maar het werk bestaat grotendeels uit manipulaties in een aantal supersaaie databases en het af en toe geven van een bibliotheekinstructie. Ik ben niet zo bezig met de ins en outs van allerlei zoeksystemen. Dus de meeste onderwerpen moest ik op een of andere manier uit mezelf persen. Ook ging het ten koste van andere hobbies, zoals het installeren van Python, een webserver en bittorrent op Proliant servers, waar ik nu al weer een aantal weken bijna elke avond mee bezig ben. Daar bleek ik de laatste maanden steeds minder zin in te hebben. Vandaar dat de frequentie de laatste tijd een stuk minder geworden is. Ook bij Frankwatching lees ik in de post “ploeteren in de blogosfeer” dat het bloggen over z’n hoogtepunt is, vooral omdat het zoveel tijd kost. Ik lees overigens erg weinig andere blogs en eigenlijk alleen als ik er tijdens een zoekopdracht terecht kom. Van echt lezen is eigenlijk ook geen sprake, je neemt alleen maar vluchtig op waar het ongeveer over gaat. De informatie op een blogpagina is vaak enigszins oppervlakkig, onvolledig en schetsmatig. Dat heeft er natuurlijk mee te maken dat een zo’n bericht een korte levensduur heeft, vaak onder tijdsdruk tot stand komt en vooral bedoeld is als persoonlijk uithangbord. Toch verkeer ik in de illusie dat ik door berichten te plaatsen over de wijze waarop wij bibliotheek instructies geven, anderen help aan ideeën of zelfs lesmateriaal. Maar mogelijkerwijs ventileer ik daarmee ook alleen maar mijn persoonlijke indrukken.

WordPress gaat niet uit code-modus

Na een tijdje gaat WordPress alleen in code-modus en moeilijk in de visuele modus.

Wat zeker ook een rol speelt is het plezier dat je de technologie onder de knie te krijgt en dat je iets maakt wat er goed uitziet, een beetje leuk is geschreven en via het web voor iedereen zichtbaar is. Nu wordt het met de software als die van WordPress natuurlijk steeds makkelijker om iets moois te maken. Maar hoe meer je ermee werkt hoe duidelijker het wordt dat deze software ook allerlei kuren vertoont. Zo gaat hij bij mij soms maar moeilijk uit de code-modus. Er schuilt ook het gevaar in dat je  verslaafd raakt aan die luttele momenten van geluk, kort nadat je op de “Publish”-knop hebt gedrukt en verzeild raakt in een obsessief-compulsieve stoornis van het steeds maar weer moeten publiceren van berichten. Misschien is het goed om dan op vakantie te gaan of anderszins wat afstand te nemen. Uit mijn bezoekcijfers blijkt dat het blog toch wel bezocht wordt, ook al verandert er een hele tijd vrij weinig… In de zomer bleek ook dat ik  bij mooi weer toch ook liever buiten zit. Wat dat betreft kan het gunstig zijn dat het nu weer een ander jaargetijde is geworden. Nou even nadenken of ik nog naar die OCN happening ga.

Cephalonian methode

18 September, 2008 (12:26) | Bibliotheek, Onderwijs | By: brughagedis

Het is inmiddels alweer bijna twee maanden geleden dat ik hier voor het laatst wat geschreven heb. Ondertussen ben ik met vakantie geweest en daarna kwam ik er niet meer toe om wat te bedenken. Maar ongeveer drie weken geleden hebben we een bibliotheek introductie voor Informaticastudenten gegeven die op zich wel ‘blogwaardig’ was. Naar aanleiding van een verzoek van op de NEDBIB-lijst waarin gevraagd werd naar ervaringen met de zg. “Cephalonian method” hebben we besloten iets dergelijks uit te proberen. De methode wordt uitgebreid beschreven in het volgende document: http://www.sconul.ac.uk/publications/newsletter/32/2.rtf

Mede naar aanleiding van ervaringen eerder dit jaar met een klas vol glazig voor zich uit starende studenten tijdens mijn een uitvoerige verhaal over de prachtige databases in ons portaal voor Informatica, stond ik open voor methodes om het anders aan te pakken. Toevallig kwam toen die week dat mailtje langs, waarin precies beschreven werd hoe de traditionele aanpak van een bibliotheekinstructie vaak niet aanslaat bij studenten èn instruktiegevers en een manier beschreven werd om alles te verlevendigen met behulp van muziek, spelelementen en wat humor. 

Wij hebben de methode niet helemaal volgens het boekje uitgevoerd, maar het hier en daar wat aangepast. We konden gebruik maken van een prima zaal met uitstekende faciliteiten op audiovisueel en computer gebied. In totaal waren er zo’n 70 eerstejaars studenten die in de loop van een half uur binnendruppelden. Het academisch kwartiertje bleek ook bij hun al op de tweede dag van de introductie ingeburgerd. Tijdens de binnenkomst van de studenten was de verlichting in de zaal gedempt en waren de luxaflex neergelaten. Hierdoor was de zaal half verduisterd. Via de aanwezige geluidsinstallatie draaiden we de nieuwste cd van Coldplay : Viva la Vida or Death and All His Friends.  Dit bleek heel rustige en sfeervolle muziek en dus heel geschikt. Nadat alle studenten binnen waren deelden we ongeveer 12 kaarten uit met vragen als:

  • Waarom heeft de UvA zoveel bibliotheeklokaties?

  • Mag ik eten, drinken, keten in de Bibliotheek?

  • Waar kan ik een leenpas kopen?

  • Hoeveel boeken en hoe lang kan ik lenen?

  • Wat gebeurt er als ik een boek zoekmaak of beschadig?

  • Wat is de digitale bibliotheek en wat vind ik daar in?

  • Kan ik thuis de digitale bibliotheek ook raadplegen?

  • Mag ik mijn laptop meenemen in de bibliotheek?

  • Wanneer gaan we naar de nieuwbouw?

  • Hoeveel werkplekken komen daar?

De vragen werden per categorie op kleur ingedeeld en genummerd. Tijdens de korte inleiding werd uitgelegd dat het de bedoeling was dat ze de vraag op verzoek voorlazen en dat door wij dan zouden proberen nee antwoord te geven. We deden dit met z’n tweeën. Omdat ik de handleiding niet goed had gelezen had ik een powerpoint gemaakt met daarin een scherm met gekleurde stippels. Door op een stippel aan te klikken werd de corresponderende vraag getoond. Dit werkte wel, maar omdat we bij de beantwoording van de vragen ook nog eens twee aparte powerpoint hadden gemaakt, waarin elke keer dat er een externe link werd geopend ook een nieuw browserscherm werd geopend, bleek het navigeren een hele kunst. Na afloop kregen we in ieder geval te horen dat dit beter gestroomlijnd kon worden. In de handleiding stond overigens een betere methode waarbij een cheat-sheet met per vraag corresponderende sidenummers gehanteerd wordt. Dat zou moeten leiden tot een naadloze presentatie. Iets wat we de volgende keer uiteraard zo gaan doen. Al moeten we dan nog een manier bedenken om alle powerpoints op het laatste moment nog met elkaar te integreren.

Bolletjes met vragen

View SlideShare presentation or Upload your own.

Het vragenuurtje verliep verder erg goed. De studenten hadden er geen enkele moeite mee om de vragen voor te lezen, stelden daar omheen nog extra vragen en wij probeerden de vragen zo interessant mogelijk te beantwoorden. Door deze methode wordt de interactie tussen instruktiegever en toehoorders zeker bevordert. Wij kozen ervoor om de vragen in willekeurige volgorde te laten voorlezen, maar al doende handelden we toch elke kleur helemaal af alvorens aan de vragen van een andere kleurcategorie te beginnen. Die enigszins willekeurige volgorde bevorderde de levendigheid.

Deze week hoorde ik van de onderwijscoördinator dat men gewaardeerd heeft dat we iets anders hebben geprobeerd dan voorgaande jaren. Hij vond het flitsend verlopen en vroeg of het volgende jaar weer wilden doen. Alleen die naam is nog een beetje wennen…

Visualizeren van sociale netwerksites

23 July, 2008 (12:12) | Blog's | By: brughagedis

Bij het zoeken naar mogelijkheden om onderlinge links tussen blogs en andere sociale netwerksites in kaart te brengen kwam ik het bericht Map your blogs van Guillaume du Gardier tegen, waarin hij twee tools beschrijft. De eerste is Webpages as Graphs, een applet waarmee je website wordt weergegeven als een soort schermbloemige met veelkleurige bloemetjes. Hier de graph van Brughagedis.nl.

Website as Graph

Ziet er mooi uit, maar wat betekent het allemaal? Elke kleur stelt een onderdeel van de website voor, maar het verband met de structuur is mij niet in een oogopslag duidelijk.
Betekenis van de kleuren:
blauw: voor links (de A tag)
rood: voor tabellen (TABLE, TR en TD tags)
groen: voor de DIV tag
violet: voor plaatjes (de IMG tag)
geel: voor formulieren (FORM, INPUT, TEXTAREA, SELECT en OPTION tags)
oranje: voor linebreaks en blockquotes (BR, P en BLOCKQUOTE tags)
zwart: de HTML tag, de root node
grijs: alle andere tags.
De applet kan ook lokaal op je eigen website worden geplaatst. De maker stelt de sourcecode beschikbaar. Omdat dit toch wat ingewikkeld blijkt te zijn, waarbij o.a. de mij tot dan toe onbekende programmeeromgeving Processing gebruikt moet worden, ben ik hier nog niet aan toegekomen. Misschien iets voor de vakantie?

Een tweede mogelijkheid is TouchGraph. Dit is een Java applet met een mooie interface waarmee   verbindingen worden websites worden weergegeven. Zo vindt ik voor dit blog oa. verbindingen met Technorati, Yahoo en free web counters. De gegevens zijn afkomstig van Google, dus vrij uitgebreid. Jammergenoeg  kun je slechts één website per keer invoeren. Dus de onderlinge links tussen meerdere websites naar keuze zijn niet zichtbaar te maken. Je bent afhankelijk van de links die de applet vindt. Maar het is wel mogelijk om gevonden websites te “expanden”, zodat een gecompliceerde structuur ontstaat. Nog net niet helemaal wat mij voor ogen stond maar het is wel een leuk speeltje.

TouchGraph

Het bovenvermelde bericht is al uit 2006. Op de bladzijde met projecten op de website van Jeffrey Heer staan voorbeelden van andere hulpmiddelen om sociale netwerken te visualiseren. Sommige met software klaar om te downloaden, andere nog in een projectfase. Interessant lijken Vizster en StudiAnalyze. Het schijnt dat Facebook ook verschillende manieren aanbiedt om contacten tussen vrienden weer te geven, zoals bijvoorbeeld het “friends wheel”. Aardig, maar ik wil verbanden weergeven tussen websites op grond van reakties die op elkaar worden gegeven. Wat dat betreft is de zoektocht nog niet beëindigd.

Herpubliceren van Feeds

16 July, 2008 (15:36) | Blog's, feeds | By: brughagedis

Ik heb nu een bladzijde toegevoegd met wat feeds van externe websites. Dit om een beetje te experimenteren met de tools die hiervoor bestaan en om uit te vinden of het wel wat is. Want zoals het er nu uitziet ben ik er helemaal niet tevreden over. Het is wel mogelijk om feeds te vinden die je mag hergebruiken. Op de bladzijde van RRSxpressLite wordt een lijst aangeboden waar ik een paar uit heb gekozen: een over technologie van de BBC en die van TechCrunch. Maar veel links uit de lijst werken niet. Ook de feeds van TweakersNet en die van PCMWeb kun je met een SpringWidget embedden op je site. Helaas concurreren de SpringWidgets met elkaar en blijft er maar één per bladzijde zichtbaar. Wat ook als gevolg heeft dat de SpringWidget met mijn eigen feeds in de sidebar verdwijnt. En in Internet Explorer verspringen de SpringWidgets op de bladzijde. Dus heb ik ze maar weer weg gehaald. Hier moet nog heel veel over uitgezocht worden. Waarschijnlijk is het zelf handmatig schrijven van je eigen blog-berichten toch de beste oplossing.

Tijdens het zoeken kwam ik de mij tot dan onbekende blog van Make: Magazine tegen met erg veel leuke posts, o.a. met het onderstaande filmpje van een Robo Spider:

Externe feeds aggregeren

14 July, 2008 (21:45) | Blog's, feeds | By: brughagedis

Volgens Arnout Engelfriets blog Internetrecht: actualiteiten en commentaar is het alleen toegestaan om de titels van feeds van andere websites op je eigen blog te herpubliceren. Het overnemen van stukken tekst of plaatjes mag niet zonder de toestemming van de eigenaar. Dat is slecht nieuws voor mijn ex-spoetnik feed! En het maakt het ook een stuk lastiger om een soort portalen met recente feeds over onderwerpen zoals computers, auto’s of bibliotheekzaken aan te bieden met behulp van online feed-aggregators. Op sommige sites wordt expliciet toestemming gegeven om de feeds te hergebruiken, zoals bijvoorbeeld de feed over ICT- en internetgebruik op Nu.nl. Die kan ik dus wel gebruiken voor een experiment met externe feeds. Ik heb hun applet uitgebrobeerd in mijn sidebar, maar dat bleek geen succes want hij is iets te breed (400 pixels) waardoor het hele zijgedeelte naar beneden schoof. Ook leek hij alleen in Explorer te werken en niet in Mozilla.

Een andere mogelijkheid is zoeken naar blogs die onder de Creative Commons licentie vallen. Dat is op zich niet zo moeilijk want op de website van Creative Commons NL is hiervoor zelfs een zoekmachine beschikbaar waarmee je achtereenvolgens in Google-cc, Yahoo-cc , flickr-cc, cc-bliptv, cc-OWL en cc-spinXpress kunt zoeken naar content dat onder de CC-licentie valt. De lijst met content aanbieders is interessant, maar wel voornamelijk buitenlands. SpinXpress is biedt een zoekformulier aan dat in een blog kan worden embedded. Hieronder bij deze gedaan.

Van het lijstje van David Rothman met RSS to Javascript tools, waarmee je de feeds op een blog kunt publiceren, lijkt mij NewsGator Headlines wel bruikbaar, maar er zijn er meer. Ik zag dat ik ook folders van bloglines publiek kan maken. Binnenkort eens uitproberen.

Social Graph API

13 July, 2008 (10:10) | Blog's, Netwerken | By: brughagedis

In de Spoetnik-tijd wilde ik een overzicht maken van de onderlinge relaties die er tussen de deelnemende weblogs bestonden door het commentaar van iedereen op elkaar te turven en in kaart te brengen met mooie relatiediagrammen. Daar is het nooit van gekomen omdat het mij op een gegeven moment toch erg veel werk leek. Bovendien dacht ik dat misschien wel software bestond die zo’n truckje kan? Toen ik dan ook gisteren de Social Graph API voor het eerst zag dacht ik dat dit de oplossing was. Met deze service van Google kun je nagaan welke andere websites er allemaal naar je blog linken. Dat kunnen je eigen websites zijn zoals onderlinge links van je blog naar een Technorati profiel of Twitter of links vanaf externe websites. Toen ik het echter uitprobeerde vielen de resultaten mij nogal tegen. Er zijn wel links tussen mijn websites onderling (treffers onder Info on your connected sites), maar er is geen enkele link vanuit een niet zelf opgegeven website (treffers onder Possible connections)! Dat vind ik merkwaardig want het Technorati-getal is hoger dan nul en dat wijst ook op het bestaan van externe links. Misschien heeft Google toch niet alles goed in kaart gebracht?
Om het zelf uit te proberen hier de link naar de Social Graph API.

Social Graph

Om uit te proberen of je ook verbanden met de website van iemand anders kunt weergeven heb ik de onderlinge links met het blog van Laika uitgeprobeerd, maar de resultaten waren niet helemaal overtuigend. Er worden links via Twitter en via Technorati gevonden. Dat klopt op zich wel, maar het is wel heel summier. Zou dat echt alles zijn?
In een aantal biobliografische databases is het wel mogelijk om een dergelijk overzicht te krijgen, zo kun je in ACM-guide en Digital Library een overzicht krijgen van de collaborative authors van een auteur, gebaseerd op de mede-auteurs van artikelen. En in MatSciNet bestaat het Erdös-getal wat een maat is voor het aantal stappen dat het artikel verwijderd is van publicaties van Paul Erdös, een eminente Hongaarse Wiskundige. En het zou me niets verbazen als het ook in PubMed kan? Zou zoiets ook wel voor Web 2.0 bestaan? De vraag is wel wie het referentiepunt wordt? Tim Berners-Lee misschien?

RSS-feeds nader bekeken

12 July, 2008 (22:07) | Blog's, Technopraat, wordpress | By: brughagedis

Ik wilde meer begrijpen van wat RSS-feeds eigenlijk zijn, hoe het werkt en wat je er eventueel nog meer mee zou kunnen doen. Een duidelijk verhaal over het maken van een rss-feed is te vinden in de online “cursus” een rss bestand, feed maken voor je website. Daaruit begrijp ik dat een rss-feed een xml bestand is en dus een soort tekstbestand dat in ieder geval de tags <rss> bevat en de beschrijving van een channel. Dat channel heeft een aantal verplichte tags, nl.:
<title>
<link>
<description>

en één of meerdere items. Die items kunnen de berichten op je blog zijn en worden elk ook weer aangeduid met tags voor <title>, <link> en <description>. Er zijn nog talloze optionele tags, zoals <PubDate>, <webMaster>, <language> enz. Een vrij duidelijk overzicht is te vinden op
http://www.xul.fr/en-xml-rss.html en Writing RSS 1.0.
Behalve items kun je ook een plaatje in een channel opnemen met de <image> tag.

Om een webbrowser te laten weten dat er een feed is kun je een link in het header gedeelte van je home-page of een andere webpagina plaatsen, waarin duidelijk het pad naar de feed is aangegeven en het zgn. MIME-type, een aanduiding om wat voor soort bestand het gaat (application/rss+xml). Bijvoorbeeld:
<link href="http://brughagedis.nl/blog/feed/" rel="alternate"
type="application/rss+xml" title="RSS 2.0" />
Html-code kun je in een feed nemen met een zg. container :
<content:encoded><!--DATA[< je HTML code-->]]></content:encoded>

Ik begrijp nu een beetje hoe WordPress de rss-feeds met behulp van een php-script verzamelt uit de metadata van de bijdragen van een blog in de MySQL-database. Die scripts bevinden zich voor de verschillende varianten (rss 1.0, rss 2.0, atom) bij mijn versie van WordPress in de folder wp-includes. Hieronder een fragment van het script feed-rss2.php zoals dat er bij mijn versie van WordPress uitziet:

feed-rss2.php

Eerst worden de onderdelen van het <channel> verzameld met behulp van php aanroep bloginfo_rss, zoals de naam van het blog <? php bloginfo_rss(‘name’) ?>, de url <? bloginfo_rss(‘url’) ?>, de beschrijving <? php bloginfo_rss(‘description’) ?>, enz. Vervolgens wordt dit voor elk item nog eens herhaald.

Uiteindelijk ziet de rss-feed er dan als volgt uit:

Blogfeed

Elk onderdeel wordt keurig ingevuld. Uit de feed kan gehaald worden dat ik mijn blog nog steeds niet heb geûpdate en de teksten verschijnen keurig binnen de CDATA – tags. Nu ik dit weet kan dit de weg openen naar mogelijkheden om de inhoud van mijn eigen feeds wat te beïnvloeden en ook mijn vage ideeën voor het maken van portals met items uit andere bronnen meer gestalte geven. In een al wat ouder bericht op Frankwatching vond een mooi overzicht van de verschillende mogelijkheden die er met RSS-feeds zijn. En op Internet zijn voorbeelden te vinden van scripts om content samen te stellen met behulp van feeds uit andere websites, zoals bijvoorbeeld Feed2JS. Dus daar wil ik me wel in gaan verdiepen.

iRex Iliad eReader

7 July, 2008 (21:25) | Bibliotheek | By: brughagedis

Ik heb voor een week een iRex Iliad eReader te leen van de afdeling Informatiediensten om eens uit te proberen. Al meteen toen ik hem aan mijn collega’s liet zien, bleken ze hem vrijwel allemaal al gezien te hebben tijdens een cursus over eBooks. In plaats van een van de eersten was ik dus een van de laatsten die hem onder ogen kreeg.

Iliad ereader

Over het algemeen vinden ze het een leuk apparaat, maar nog net niet helemaal af. Dat vind ik eigenlijk ook wel. Op een aantal punten is hij tamelijk onhandig. Zo kan ik op het kleine schermpje niets lezen zonder mijn bril af te doen, behalve als de letters van het formaat Grote Letter Boek zijn. Qua formaat lijkt het nog het meest geschikt als vervanger van een pocketboek. Storend vind ik de vrij donkere achtergrond. Hierdoor is het contrast niet zo groot en dat is in een echt boek toch beter. Ook verwacht je eigenlijk van een elektrisch apparaat dat het scherm is verlicht, zodat je het ook kunt gebruiken in een donkere omgeving. Maar dat is bij een gewoon boek natuurlijk ook niet zo. Dat hij vrij traag is stoort mij minder.

Fokke en Sukke’s Betacanon

Natuurlijk ben ik op zoek gegaan naar gratis ebooks. Daarbij heb ik vooral het Mobipocket-formaat uitgeprobeerd, waarvoor ook een reader te downloaden is voor de pc. Er zijn verschillende websites die ebooks in dit formaat aanbieden, waaronder ebook.nl en Selexys downloads. Beide bieden tienduizenden ebooks aan, tegen een prijs die iets lager is dan die van een gewoon boek. Maar ook kun je er enkele tientallen gratis ebooks vinden, waaronder de beta canon van Fokke en Sukke. Het merendeel van de gratis titels is echter zeer bejaard, een voorpublicatie of van schrijvers die mij totaal onbekend zijn en dat waarschijnlijk ook altijd zullen blijven.

Reisboek op de Iliad

Om de ebooks binnen te halen gebruikte ik de usb-aansluiting in de dongle. Die dongle vind ik overigens erg onhandig, wat vooral veroorzaakt wordt doordat het draadje er naartoe te kort is. Bovendien werd de Iliad niet altijd goed herkend door de pc. Verbinding maken met de buitenwereld via de ingebouwde LAN-aansluiting lukte via mijn toch vrij rechttoe-rechtaan netwerk (nog) niet. Maar ik moet de handleiding nog eens goed doornemen. Ik heb hem nog een dag, dus misschien gaat het nog wel lukken. Door de lange reaktietijden van het apparaat is het uitproberen van de verschillende opties via de devicemanager geen groot genoegen.

Al met al vind ik het een leuk uitziend apparaat, waar inmiddels heel veel content voor is te vinden, maar wat nog een beetje onhandig werkt. Graag zou ik ook een iets groter formaat scherm hebben, kleurenweergave en een achtergrond verlichting. Dat komt allemaal wel denk ik. Nu zou ik toch liever iets meer geld uitgeven en een gewone laptop kopen. 


View Stats